Abdeske dove, dove prilikom uzimanja abdesta

Zahvala pripada Allahu, azze ve dželle.

Kada su u pitanju abdeske dove, nije nam vjerodostojno preneseno od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, niti od njegovih ashaba, niti od ispravnih prethodnika, ništa što bi moglo poslužiti kao validan argument po tom pitanju.

Najbolja uputa je uputa Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, koji nam je detaljno prenio i pojasnio Allahovu, dželle dželaluh, vjeru, a plemeniti ashabi, radijallahu anhum, to zapamtili, primijenili u praksi, a zatim uložili krajnji napor u prenošenju tog znanja potonjim generacijama. Isto su činili i oni poslije njih, od imama ovog ummeta.

Poznato nam je da su do nas prenijeli najmanje i najdetaljnije stvari vezane za abdest i namaz Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Nemoguće je da je on, sallallahu alejhi ve sellem, toliko godina bio među njima, uzimajući abdest više puta dnevno, a da nam te dove ne prenese neko od njegovih čistih i čestitih supruga i kćerki ili bliskih ashaba, radijallahu anhum.

Učenje abdeskih dova nije propisano u našoj vjeri, naprotiv – strogo je zabranjeno, zbog riječi Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem: “Svaka novotarija je zabluda.”¹

S tim u vezi, imam En-Nevevi, rahimehullah, tvrdi: “Što se tiče dova prilikom pranja dijelova tijela pri abdestu, ništa od toga nije vjerodostojno preneseno od Allahovog Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem.”²

Imam Ibnul-Kajjim, rahimehullah, rekao je: “Svaki hadis u kojem se spominje nešto od abdeskih dova je izmišljen i laž. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nije rekao ništa od toga niti je podučio tome svoj ummet.”³

Hafiz Ibn Hadžer, rahimehullah – nakon što je spomenuo te dove – ističe: “Te dove se prenose od Alije, radijallahu anhu, putem tri lanca prenosilaca i sva tri su veoma slaba (da‘if).” Nakon toga je pojasnio slabost tih predaja.⁴

Imam Eš-Ševkani, rahimehullah, rekao je: “Što se tiče onoga što su spomenuli neki od naših i šafijskih učenjaka, u svojim knjigama, od dova prilikom pranja svakog dijela tijela pri uzimanju abdesta, kao njihove riječi prilikom pranja lica: ‘Allahu, učini moje lice bijelim’ i sl., Ibnus-Salah je rekao: ‘Nema vjerodostojnog hadisa o tome.’”⁵

U odgovoru El-Ledžnetud-dâime (Stalne komisije za fetve) navodi se: “Nije vjerodostojno preneseno od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da bi učio dove u toku uzimanja abdesta, prilikom pranja organa ili njihovog potiranja, a ono što se spominje od dova je izmišljeno i nema osnove.”⁶

Allah, dželle šanuhu, najbolje zna.

Dr. Amir I. Smajić
Medina, 5. redžeb, 1432. h. god.

1. Muslim, br. 867.
2. El-Ezkar, str. 57.
3. Zadul-me‘ad, 1/188.
4. Vidjeti: Telhisul-habir, 1/297.
5. Nejlul-evtar, 1/452.
6. Fetava El-Ledžnetid-dâime, 5/221.