Vrijednost Umre u ramazanu

Alejkumusselam.

Bilježi Buharija u svom Sahihu od Ibn Abbasa, radijallahu anhuma, da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao nekoj ženi od Ensarija: “Šta te je spriječilo da ideš na Hadždž sa nama?”, pa je odgovorila: ‘Nismo imali osim dvije jahalice, pa je na jednoj putovao njen muž i njen sin, a drugu jahalicu je ostavio nama da napajamo zemlju sa njom’. Pa je rekao Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem: “Kada dođe Ramazan obavi Umru, zaista Umra u Ramazanu ima vrijednost Hadždža”. A u rivajetu kod Muslima: “Vrijednost Hadždža (obavljenog) sa mnom”.

Učenjaci su se razišli oko toga na koga se odnosi ono što je spomenuto u hadisu. Pa tako Se’id ibn Džubejr smatra da se ovaj hadis, odnosno da obavljenja Umra u Ramazanu ima vrijednost Hadždža, odnosi samo na tu ženu spomenutu u hadisu i da ne važi ni za koga drugog. Dok neki drugi učenjaci smatraju da se hadis odnosi na onoga ko zanijeti obavljanje Hadždža pa ga ne bude u mogućnosti obaviti, a zatim to nadoknadi sa obavljanjem Umre u Ramazanu, da ima vrijednost te obavljene Umre poput vrijednosti Hadždža obavljenog sa Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem.

A ispravan je stav ono na čemu je većina učenjaka, a među kojima su i učenjaci četiri mezheba, a to je da vrijednost spomenuta u ovom hadisu obuhvata svakoga onoga ko punoljetan obavi Umru u mjesecu Ramazanu da ta Umra ima vrijednost Hadždža, te da ovo nije specifično za neke određene ljude u određenim stanjima.

A što se tiče značenja ovog hadisa, nema sumnje da onaj ko obavi Umru u toku Ramazana da time nije sa njega spala obaveza Hadždža. Takođe, da upoređivanje Umre sa Hadždžom znači da onaj ko je obavi u Ramazanu ima nagradu poput nagrade Hadždža, s tim da se ova vrijednost Umre odnosi na veličinu sevapa a ne na vrstu dobrog djela, jer nema sumnje da je Hadždž kao vrsta djela bolji od Umre.

A što se tiče finansijskog pomaganja roditelja u obavljanju Hadždža i Umre, to potpada činjenje dobročinstva prema roditeljima. Nema sumnje da je materijalno pomaganje roditelja u činjenju određenih ibadeta jedan od najboljih i najvećih oblika činjenja dobročinstva među njima. Prema tome, ovo ne samo da je dozvoljeno, nego je najveći vid činjenja dobročinstva prema roditeljima. Ve billahi tevfik.

Odgovorio na pitanje: dr.Zijad Ljakić
Preuzeto sa stranice: http://www.n-um.com